به قلم پریسا علیلو
کد خبر: ۷۷۸۹۵۱
تاریخ انتشار: ۱۹ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۹:۵۳ 10 September 2019

Image result for ‫پریسا علیلو تابناک آذربایجان غربی‬‎

با ورود به ایام محرم معمولا تحلیل ها و تحقیق ها در حوزه رخدادهای سال ۶۱ ه.ق و خاصه روز نهم و دهم محرم جهت آگاهی عمومی افزایش پیدا می کند. اما آنچه قابل تأمل و مطالعه بیشتر را طلب میکند, تفحص در سیره حضرت زینب (س), قبل و حین و بعد از واقعه است که اغلب سوگواری و بیان جزئی و سطحی از افشاگریهای ایشان مطرح می شود و مطالعه جامع تری صورت نمی پذیرد.

عزیمت امام حسین (ع) به سمت کوفه سیاسی ترین پیام اسلام بود که دیپلمات ترین چهره خود را همراه داشت. زینب (س) ,ام کلثوم, سکینه و دیگر زنان و بالطبع کودکان مسوولیتی سنگین را نه به اجبار بلکه به اختیار و خواهش در کنار مولای خود برعهده می گیرند و امام خود را همراهی می کنند. حضور زینب(س) نه تنها موجب آسودگی خاطر پیشوای عالیقدرشان از گزند جور و جسارت درباریان یزید در حق خانواده محترمشان را موجب گردید بلکه حضور زینب(س) در این جمع و ساماندهی زنان و کودکان و نیز نکته سنجی ایشان در امور باعث گردید که یاران حقجوی بعد از امام با یقین کامل به ایشان اقتدا نمایند.

تا روز واقعه, زینب (س) در کربلا زن اول به شمار میروند و پس از واقعه, قهرمان بلامنازع نهضت حسینی هستند و نه تنها باعث نجات جان امام بعدی و تنها مرد باقیمانده قافله می شوند بلکه با وجود همنشینی با سرهای عزیزانش, عزت نفس خود را از دست نمیدهد و به دفاع از سایر زنان و کودکان و از به کنیزی بردن آنها ممانعت میکند و در نهایت با خطبه ای دندان شکن و بسیار شجاعانه در مقابل جبارترین موجود تاریخ, مکر و کیدشان را برملا می سازد.

زینب (س) در این خطبه با یادآوری عظمت پروردگار و درود بر پیامبر و خاندان بر حقش بر یزید متذکر می شود که مسند اولیای الهی را غصب کرده است و با ستم به خاندان نبوت, نه تنها موجب تحقیر نمیشود بلکه آنها را در نزد خداوند سربلند و مقروب و خود را مغضوب و محروم از لطف خداوندی می گرداند. ایشان ضمن یادآوری و مقایسه اهل بیت نبی اکرم(ص) با فرزند هند جگرخوار, مخاطبین را آگاه می سازد که این کینه از بدر و احد به یادگار مانده است و این قوم ضاله از بدو اسلام به دیده بغض و عداوت در اهل بیت پیامبر نگریسته است.

زینب(س) با وجود اینکه شاهد ماوقعه بود و مسوولیت حراست قافله را عهده دار شده بود, در مقابل یزید هم نشان داد که نه تنها قادر است از عهده ی مدیریت بحران به خوبی برآید بلکه می تواند به عنوان عالمی جامع الشرایط, به تنهایی تمام آمال و مکر و کید دستگاه تزویر و ریا را با خاک یکسان نماید و رسالت کربلا را به سرانجام برساند.

هر چند این مجال گویای همه عظمت قیام زینب(س) نیست اما زنان معاصر بیش از هر زمانی نیازمند بازشناسی این شخصیت برجسته جهان اسلام هستند تا با در نظر داشتن تمام ابعاد زندگی ایشان, الگویی کامل چه در مشارکتهای اجتماعی و چه از منظر اخلاقی را برگزینند.

تمامی افراد حاضر در این قیام اعم از زن و مرد و کودک حامل پیامی روشن و آسمانی بودند که به زمینیان و خصوصا آیندگان انتقال دادند. هر چند جهاد در مقابل تحریف اسلام نبوی و امر به معروف و نهی از منکر اصلی ترین پیام این واقعه بود اما دیگر نکات ارزشمندی نیز در لحظه لحظه آن مستتر است.

تکریم اخلاق در شنیع ترین شرایط و پاسداشت حق الناس در سخت ترین موضع و ایثار و فداکاری در تنگنا, سخاوت و شجاعت و ستم ستیزی و وفای به عهد و ... شاید در آن زمان کوتاه امری محال به نظر آید اما اینان نشان دادند که راه روشن است و فاصله عمیقی بین اسلام بدلی و اسلام ناب وجود دارد و رهرو راستین را بهانه ای نیست جز تسلیم به رضای حق.

زینب(س) میراث دار عاشوراست. آری باید زینب (س) را هر روز شناخت. نباید او محصور در صبح تا ظهر عاشورا بماند. او چشم به راه شیون و سوگواری نیست چرا که جز زیبایی ندید. شیون سزاوار کسی است که زینب(س) را نمی شناسد. زینب تشنه دانستن است. آنچنان او را باید شناخت تا فهمید که زینب(س) چرا دشت پربلای کربلا را زیبا دید و کاخ مطلّای یزیدیان را کریه.

زینب (س) خطبه مادرش را شنیده بود, چگونه می توانست چون او نباشد. زینب (س) از بدو تولد, ناآشنا با مصیبت نبود اما هیچگاه تسلیم نشد و با هوش سرشار و شجاعت و ذکاوت بی بدیلی که داشت, تمامی وظایف اجتماعی خود را به خوبی انجام داد.
شاید پر بی راه نباشد که پیام آورِ عاشورا را یک زن به نام زینب(س) میدانند و در درکش همین بس که "کربلا در کربلا می ماند اگر زینب(س) نبود..."

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار