پیچ و خم جادههای استراتژیک آذربایجانغربی در مسیر توسعه ملی
به گزارش خبرنگار تابناک از استان آذربایجان غربی، این استان دارای بیش از ۱۲ هزار کیلومتر راه اصلی، فرعی و روستایی است و با وجود تلاشهای صورت گرفته در سالهای اخیر برای تبدیل راههای اصلی به بزرگراه، بخش قابلتوجهی از محورهای این استان بهویژه در مناطق کوهستانی و صعبالعبور، همچنان از استانداردهای روز دنیا فاصله دارند.
کیفیت پایین آسفالت در برخی محورهای فرعی و عدم ایمنی کافی در گردنههای برفگیر، از جمله چالشهایی است که رانندگان بومی و ترانزیتی با آن دستوپنجه نرم میکنند.
کیفیت راههای آذربایجان غربی به دلیل توپوگرافی خاص و شرایط آبوهوایی سخت، بهشدت تحت تأثیر است، فرسایش سریع آسفالت به دلیل سرمای شدید زمستانهای این منطقه، هزینههای نگهداری راههای استان را به دوبرابر میانگین کشوری رسانده است. در حالی که بخش بزرگی از محورهای اصلی استان در حال تبدیل شدن به بزرگراه هستند، اما هنوز محورهای مواصلاتی شهرهای جنوبی استان (مانند بوکان، مهاباد و سردشت) به دلیل کوهستانی بودن، از ضریب ایمنی پایینی برخوردارند که عبور و مرور را بهویژه برای تریلرهای ترانزیتی با چالش مواجه میکند.
سرمایهگذاری؛ فراتر از بودجههای استانی
تأمین مالی پروژههای راهسازی در آذربایجان غربی همواره با چالش «کمبود بودجه عمرانی» مواجه بوده است. اگرچه در سالهای اخیر استفاده از تسهیلات ماده ۵۶ و اعتبارات ملی برای اتمام بزرگراه ارومیه-تبریز و جادههای منتهی به پایانه مرزی تمرچین به کار گرفته شده، اما کارشناسان معتقدند که این حجم از سرمایهگذاری برای استانی که دروازه صادراتی کشور است، کافی نیست.
نیاز مبرم به استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و فاینانسهای خارجی برای تبدیل جادههای دوطرفه به بزرگراه، بیش از هر زمان دیگری احساس میشود تا از فرسایش منابع ملی جلوگیری شود.
اثرگذاری بر گردشگری و اقتصاد مرزی
گردشگری آذربایجان غربی از جمله تخت سلیمان، قرهکلیسا و تالابهای بینالمللی، به شدت وابسته به دسترسیهای جادهای است، نبود آزادراههای مدرن باعث شده که مسافتهای طولانی، خستگی مفرط رانندگان و زمانبر بودن سفر، انگیزه گردشگران را کاهش دهد.
در حوزه ترانزیت نیز، وضعیت جادههای منتهی به مرز بازرگان به عنوان مهمترین پایانه مرزی ایران، یک «پیشانی اقتصادی» است و هرگونه نقص در این مسیر، مستقیم بر کاهش سهم ایران در ترانزیت بینالمللی و کاهش درآمدهای ارزی تأثیر میگذارد.
توسعه زیرساختهای آذربایجان غربی نه یک انتخاب، بلکه ضرورت اجتنابناپذیر برای امنیت و اقتصاد ایران است.
انتهای پیام/